Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Το τάγμα των Ναζαρηνών

 

 

Στο παρόν άρθρο, θα ερευνήσουμε μαζί ένα Τάγμα, το οποίο είναι από τα πολύ παλαιά και παραδόξως, από τα πλέον άγνωστα και αναφέρομαι στο Τάγμα των Ναζαρηνών, ένα τάγμα μυητικό, το οποίο και αυτό, ποτίσθηκε για να ανατραφεί από το «Ζων Ύδωρ» του κεφαλόβρυσου, που ακούει στο όνομα Εσωτερισμός.

Τι είναι όμως αυτός ο Εσωτερισμός, από τον οποίον τα υγιή μυητικά τάγματα και οι υγιείς φιλοσοφικές ομάδες και σχολές προέρχονται και τον οποίο ΠΟΛΛΟΙ «επικαλούνται», όμως ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ μπορούν να «εφαρμόζουν»…;;;;

Ο Εσωτερισμός εξετάζει ΟΛΑ τα φαινόμενα και προπαντός, τις αιτίες που τα προκαλούν και που η «ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ» επιστήμη είτε ΑΓΝΟΕΙ, είτε κάνει πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...

Μελετάει κάθε τι που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ, ΜΗ ΕΝΤΟΠΙΖΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ και προσπαθεί με την ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του Φυσικοεγκεφάλου, να ΣΥΛΛΑΒΕΙ, να ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ, να ΓΝΩΡΙΣΕΙ, να ΑΝΑΛΥΣΕΙ και τέλος να ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΕΙ - ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΕΙ, κάθε τι που θεωρείται ΚΡΥΦΟ, ΑΟΡΑΤΟ, ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ και ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ στην Ανθρώπινη φύση...

Όσα ο «ΕΞΩΤΕΡΙΣΜΟΣ» (ως αντίθετο του Εσωτερισμού) δεν κατέχει και δεν γνωρίζει, είτε ως φαινόμενα, είτε ως αιτίες, ο Εσωτερισμός προσπαθεί να ΓΝΩΡΙΣΕΙ και να βοηθήσει (με όσα εκείνος ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ και ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΕ ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΑ) τον «ΕΞΩΤΕΡΙΣΜΟ», να εμβαθύνει και να γνωρίσει και εκείνος, με τα δικά του μέσα, τα οποία είναι οι 5 αισθήσεις και η συνισταμένη αυτών Λογική…

Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Εσωτερισμός, είναι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ με συγκέντρωση και διαλογισμό, καθώς και με βαθύτερα συστήματα, που σκοπό τους έχουν να κάνουν το Νου πιο ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ και την Υποσυνείδηση (που είχε πέσει σε "αχρηστία" μέχρι εκείνη την στιγμή) ενεργοποιώντας την, να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ με την αδελφή της, τη Συνείδηση, που μέχρι τώρα είχε το ΚΥΡΙΟ και ΠΡΩΤΕΥΟΝΤΑ ρόλο, ούτως ώστε στη συνέχεια, να επιτευχθεί η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ της ακόμα πιο εξελιγμένης Υπερσυνείδησης. Έτσι, ο Ανθρωπονούς, ο Φυσικοεγκέφαλος δηλαδή, θα ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ τις υψηλότερες ΔΟΝΗΣΕΙΣ των Πνευματικών Πεδίων απ’ όπου όλα προέρχονται, την Πρώτη Του Παντός Πηγή…

Και μετά από την αναγκαία αυτή εισαγωγή για το τι είναι ο Εσωτερισμός, που πολύ καιρό ήθελα να αναφέρω, ας περάσουμε στο κύριο μέρος του άρθρου για τους Ναζαρηνούς…

Η λέξη καταρχάς, προέρχεται από τα εβραϊκά και τη λέξη Ναζάρ, που σημαίνει: "ένας ΞΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΣ, ένας ΕΚΛΕΚΤΟΣ".

Έτσι, οι Ναζαρηνοί «ήταν» ένα ΜΟΝΑΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΑΓΑΜΩΝ της εποχής, που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Οι μετέχοντες του Τάγματος αυτού, έμεναν ΑΓΑΜΟΙ και είχαν τα μαλλιά τους ΜΑΚΡΙΑ. Τα έκοβαν ΜΟΝΟ κατά τη μύησή τους.

Ο Απόστολος Παύλος, ο ΟΝΤΩΣ ΜΥΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ κατ' εμέ, ανήκε σε αυτό το Τάγμα, μιας και όπως μαρτυρούν οι Πράξεις Κεφ. ΙΗ' Στιχ. 18, στις ΚΕΓΧΡΕΑΙΣ (μια ονομασία που έχει ΑΜΕΣΑ να κάνει με τον ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟ, τον Χριστό) έκοψε τα μαλλιά Του "διότι είχεν ΕΥΧΗΝ", δηλαδή είχε ΜΥΗΘΕΙ και μετά από αυτό το γεγονός, έγινε, δηλαδή κατέστη, ΑΡΧΙΤΕΧΝΙΤΗΣ, σύμφωνα με την Α' Προς Κορινθίους Επιστολή Κεφ. Γ' Στιχ. 10- 11 (όπου στη μεσαιωνική Ευρώπη, αυτούς τους  ΑΡΧΙΤΕΧΝΙΤΕΣ τους συναντάμε να ονομάζονται  ΤΕΚΤΟΝΕΣ!!!):

Ο Απ. Παύλος από τον El Greco, κρατών το (μυητικό;) ξίφος

«…Εγώ κατά την χάριν του Θεού την δοθείσαν εις εμέ ως σοφός αρχιτέκτων θεμέλιον έθεσα, άλλος δε επιοικοδομεί, έκαστος όμως ας βλέπει πώς εποικοδομεί, διότι θεμέλιον άλλο ουδείς δύναται να θέση παρά το τεθέν, το οποίον είναι ο Ιησούς Χριστός…»

Την ίδια «ευχή» συναντάμε, να δίνεται στο βιβλίο της Γενέσεως Κεφ. ΜΘ΄ Στιχ. 25 – 26 στον Ιωσήφ από τον πατέρα του Ιακώβ, άρα μπορούμε να πούμε, ότι και ο Ιωσήφ ανήκε σε αυτό το Τάγμα.

Ένας ακόμα Ναζάρ, που ανήκε στο Τάγμα των Ναζαρηνών, ήταν και ο Σαμψών, ο γνωστός Κριτής του Ισραήλ, ο ΤΑΥΤΟΣΗΜΟΣ πίσω από την αλληγορία, με το δικό μας μυθολογικό (;) ήρωα Ηρακλή...

Για τον Σαμψών μάλιστα, αναφέρεται ΞΕΚΑΘΑΡΑ η ιδιότητά του ως Ναζαρηνού ή Ναζηραίου ή ΝΑΖΩΡΑΙΟΥ:

Κριταί, Κεφ. ΙΓ' Στιχ. 5: "...διότι θέλεις συλλάβει και θέλεις γεννήσει ΥΙΟΝ και ΞΥΡΑΦΙΟΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΑΝΑΒΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΑΥΤΟΥ, διότι το παιδίον θέλει είσθαι ΝΑΖΗΡΑΙΟΣ εις τον Θεόν, εκ κοιλίας μητρός αυτού και αυτός θέλει να αρχίσει να ελευθερώνει ΤΟΝ ΙΣΡΑΗΛ εκ της χείρας των Φιλισταίων...".

Ας παρατηρήσουμε με προσοχή φίλοι μου, τι έχει γραφτεί και ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΠΟ είχε ο Σαμψών...

Να ελευθερώσει "ΤΟΝ" Ισραήλ...

Και ποιος είναι "Ο" Ισραήλ;;;

Να μια ΑΚΟΜΑ αλληγορία, ΠΟΥ ΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΟΥΜΕ, τότε μπορούμε να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ένα από τα Ιερά Κείμενα των Λαών, την Παλαιά Διαθήκη...

Πίσω λοιπόν, από το όνομα «Ισραήλ», πάντα υπό το πρίσμα της αλληγορίας που είναι γραμμένα ΟΛΑ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, κρύβεται ολόκληρη η Ανθρωπότητα!!!

Αυτός είναι λοιπόν, ο «περίφημος» Περιούσιος Λαός του Θεού, η Ανθρωπότητα ολάκερη…

Για την ανάγκη της υπάρξεως της ΑΛΛΗΓΟΡΙΑΣ και του ΜΥΘΟΥ έχω ήδη αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μου…

Οι Ναζαρηνοί είναι ίδιοι (!!!) με εκείνους τους Χριστιανούς του Αγίου Ιωάννη, τους Βαπτιστές, αλλά ονομάζονταν επίσης Μανδαίοι και Σαβαίοι, που αν ισχύει κάτι τέτοιο, η ονομασία «Χριστιανοί του Αγίου Ιωάννη» είναι μάλλον παράλογη, αφού σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, αφενός είναι ένα τάγμα πολύ πριν τον Ιησού Χριστό και αφετέρου οι μετά Ιησού Χριστού Μανδαίοι ή Σαβαΐτες δεν ήθελαν να έχουν καμμία σχέση με την «Χριστιανοσύνη» (και όχι αδίκως θα τολμούσα να πω)…

Ας ρίξουμε μια ματιά όμως, σε αυτούς τους Μανδαίους, τον περίφημο «Τέταρτο λαό της Βίβλου».

Η προέλευση της Μανδαϊκής θρησκείας είναι δύσκολο να ανιχνευθεί, καθώς είναι πολλά τα στοιχεία που λείπουν. Το πιθανότερο είναι, πως οι Μανδαίοι ανήκουν σε μια προ-χριστιανική εποχή, αν και αρκετοί ιστορικοί τοποθετούν την προέλευσή τους στον 1ο ή 2ο μ.Χ. αιώνα.

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής από τον Τισσιάνο

Υφίσταται επίσης, η εκδοχή, ότι ιδρυτής της σέκτας είναι ο ίδιος ο Ιωάννης ο Bαπτιστής, εξ ου και η ονομασία Βαπτιστές, ή ότι είναι συνέχεια της σχολής ή της κοινωνίας ορθότερα, στην οποία ανήκε ο Ιωάννης, δηλαδή των Εσσαίων.

Στοιχεία της γλώσσας τους ωστόσο, υποδεικνύουν ιουδαϊκή προέλευση. Ένα από τα κείμενα των Μανδαίων μιλά για τη φυγή των «Ναζαρηνών» ή «Ναζωραίων» από τις περιοχές του Ιορδάνη κατά την εποχή των ιουδαϊκών πολέμων και της καταστροφής της Ιερουσαλήμ, περίπου το 70 μ.Χ.

 

Οι Μανδαίοι φαίνεται πως κατείχαν ισχυρή θέση στη Βαβυλώνα, αλλά την έχασαν με την εμφάνιση των Σασσανιδών και ταυτίστηκαν με τους μυστηριώδεις Σαβαίους, των οποίων το όνομα προέρχεται από το αραμαϊκό Σεβά, που σημαίνει Βαπτίζω και οι Άραβες τους ονομάζουν Ελ Μογκτασίλα, που σημαίνει Οι Βαπτιστές.

Ιερό τους κείμενο είναι η Γκίνζα Ράμπα, που σημαίνει «ο Θησαυρός». Περιέχει μυθολογικές, θεολογικές και ηθικές αφηγήσεις, καθώς και ύμνους που χρησιμοποιούνται για τη λειτουργία των νεκρών.

Οι σημερινοί Μανδαίοι είναι υπερήφανοι για την κληρονομιά τους και συχνά ισχυρίζονται πως ανήκουν σε μια θρησκεία παλαιότερη από τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και τον Ισλαμισμό.

Πολλοί Ανατολιστές ερευνητές υποστηρίζουν ότι συνδέονται με τους Γνωστικούς, λέγοντας πώς είναι ένα παρακλάδι τους. Για το θέμα αυτό, ο Αβά Μινιέ στο έργο του «Λεξικό των Απόκρυφων», στο λήμμα για το «Ναζαρηνό Κώδικα», αναφέρει ότι το όνομα Μανδαίος υποδηλώνει μια Επιστήμη ή μια Γνώση και άρα είναι ένα συνώνυμο των Γνωστικών.

Ο Νόρμπεργκ ήταν ο πρώτος, που εντόπισε μια φυλή ή μια κοινότητα (ορθότερα) από Μανδαίους κάπου εγκατεστημένους στην Συρία. Αυτοί αυτοαποκαλούνται Ναζαρηνοί και Γαλιλαίοι,αφού στη Συρία έφτασαν από τις περιοχές της Γαλιλαίας.

Οι ίδιοι υποστηρίζουν, ότι η θρησκεία τους είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη του ιδρυτή τους, του Ιωάννη του Βαπτιστή και από τότε έως σήμερα, δεν έχει αλλοιωθεί καθόλου.

Στις μέρες των εορτών, ντύνονται με δέρματα καμήλας, κοιμούνται πάνω σε δέρματα καμήλας και τρώνε ακρίδες με μέλι, ακριβώς όπως έκανε ο «Πατέρας τους, ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής».

Αυτά, τα περιληπτικά, για τους Μανδαίους, τους οποίους τους ταυτίζουμε (όχι αδίκως όπως έδειξα) με τους Ναζαρηνούς, που είναι και το κύριο θέμα του άρθρου μας…

Ο συνδετικός κρίκος λοιπόν, μεταξύ των Μανδαίων και των Ναζαρηνών ή Ναζωραίων είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και κύρια τελετουργία τους είναι τι άλλο παρά το Βάπτισμα, το οποίο ανήκει στη Χαλδοακκαδική Θεουργία και τελούνταν ως θρησκευτική τελετουργία, τόσο μέσα στις πυραμίδες της Αιγύπτου, όσο και στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου υπάρχει ως τελετή.

Σύγχρονοι Μανδαίοι Βαπτιστές, με την λευκή περιβολή τους

Ως «ιδρυτής» αυτής της πρακτικής θεουργίας θεωρείται ο Μπουντχασάπ, ένας χαλδαίος (!!!) μυημένος.

Φυσικά, στους ασχολούμενους με τον Εσωτερισμό (όπως τον έθεσα υπόψιν σας στην αρχή του παρόντος άρθρου), το όνομα του «χαλδαίου μυημένου» θα τους οδηγήσει στο περίφημο όνομα – έννοια από τη Βουδιστική Εσωτερική παράδοση, στο όνομα Μποντχισάττβα, όπου κατά κυριολεξία, σημαίνει «αυτός του οποίου η ουσία (σαττβά) έχει γίνει νόηση (μπόντχι) και που αυτός (ο Μποντχισάττβα) χρειάζεται μόνον μία ακόμα ενσάρκωση για να κατακτήσει τη Νιρβάνα.

Ένας Μποντχισάττβα

 

 

 

Οι Ναζαρηνοί ή Ναζωραίοι ως ιερό κείμενο είχαν τον περίφημο και γνωστό σε αρκετούς ίσως, Ναζαρηνό Κώδικα, το οποίο επίσης λέγεται και «Βιβλίο του Αδάμ» και όπου «πίσω» από την αλληγορία του βιβλικού πρωτόπλαστου, κρύβεται και πάλι η Ανθρωπότητα.

Το Δέντρο των Σεφιρώθ και η αντιστοιχία του με τον Αδάμ Κάδμο

Ο Πλίνιος και ο Ιώσηπος παρουσιάζουν τους Ναζαρίτες εγκατεστημένους στις όχθες του Ιορδάνη 150 χρόνια προ του Ιησού Χριστού και ο σύγχρονος Μουνκ αναφέρει ότι η Ναζαρίτες ήταν ένα ίδρυμα, που εγκαινιάστηκε πριν ακόμα και από τους νόμους του Μωυσέως.

Ήταν καθαροί αστρολάτρες και πολυθεϊστές, αλλά οι πίστεις και η ουσία της θρησκείας τους παρέμειναν κατ’ ουσίαν ΑΓΝΩΣΤΑ. Ακόμα και ο Επιφάνειος, που έγραψε κατά των αιρέσεων τον 4ο αιώνα μ.Χ., ομολογεί ότι δεν μπορεί να πει σε τι πίστευαν (Ι, 122), μπορεί απλά να πει ότι ποτέ δεν ανέφεραν το όνομα του Ιησού και ούτε αυτοαποκαλούνταν χριστιανοί (Ι, 190).

Γεγονός πάντως, είναι, πώς μερικές από τις φιλοσοφικές τους απόψεις ανευρίσκονται μέσα στις απόψεις του Γνωστικού Βαρδεσάνη (155 – 228 μ.Χ.), ο οποίος γεννημένος στην Έδεσσα της Συρίας, ήταν όντως ένας αστρολάτρης Σαβαΐτης.

Στο Ναζαρηνό Κώδικα, πρωτεύοντα ρόλο παίζει ο Μπαχάκ Ζιβό, ο οποίος φέρεται να είναι ο «Πατέρας των Διανοιών», που του δίδεται η εντολή από τον Φερώ, την ανώτερη και μεγαλύτερη δημιουργική δύναμη για τους Ναζαρηνούς, πέρα από τις Διάνοιες, να «δημιουργήσει και όντα». Όμως, «μη γνωρίζοντας τον Άδη», δεν τα καταφέρνει και σε βοήθειά του προς επιτέλεση του σκοπού, σπεύδει ο Φεταχίλ.

Είναι πολλά που μπορούν να ξετυλιχθούν και σαν απλή ιστορία, πολλώ δε μάλλον σαν έρευνα, που αφορά στην Εσωτεριστική Παράδοση των Μυητικών Ταγμάτων …

Γράφοντας αυτές τις γραμμές, μου έρχονται στην μνήμη οι διάφορες «απίθανες» θεωρίες συνωμοσιολογίας ανθρώπων ημιμαθών στον Εσωτερισμό και τη Μεταφυσική εν γένει, όπου η ευφάνταστη λογική τους σκέψη σχετικά με το προσωνύμιο του Ιησούς Χριστού ως Ναζωραίο, παραληρεί οργιάζοντας…

Μένοντας στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ επιστήμη, υποστηρίζουν με την παιδική αφέλεια που τους διακρίνει, ότι «αφού η πόλη Ναζαρέτ την εποχή του Ιησού Χριστού ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ (και αυτό είναι ένα γεγονός), ΑΡΑ και ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ μια εφεύρεση του (εκάστοτε) «ιερατείου» για τους ιδιοτελείς σκοπούς του!!!

Νομίζω πώς επαρκώς έρχομαι να στηρίξω την ερμηνεία του προσωνύμιου που έλαβε ο Μεγάλος Διδάσκαλος, ο Μεγάλος Ραββί και να αποδείξω ότι ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ πέραν όσων παρουσίασα στην αρχή του παρόντος πονήματος, έχει θέση Λεωνίδα στο να φυλάττει Θερμοπύλες…

Τις Θερμοπύλες της Μεταφυσικής Αναζήτησης του ατελούς ακόμα Ανθρώπου, που δια της λαξεύσεως της Λίθου του, αγωνίζεται για την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού της Αρετής, ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ…

Βιβλιογραφία

1. Αγία Γραφή

    Έκδοση της Βιβλικής Εταιρίας και μετάφραση των Ο΄ (εβδομήκοντα)

2. Μεταφυσική Εγκυκλοπαίδεια του Νικόλαου Μαργιωρή

Εκδόσεις Ομακοείου Αθηνών

3. Θεοσοφικό Γλωσσάρι της Ελένης Π. Μπλαβάτσκυ

Εκδόσεις Κέδρος

4. Μυστική Δοξασία της Ελένης Π. Μπλαβάτσκυ

Εκδόσεις Πνευματικός Ήλιος

5. Ίσις Αποκαλυμμένη της Ελένης Π. Μπλαβάτσκυ

Εκδόσεις Ιάμβλιχος

6. Ερμηνευτικό Λεξικό της Ινδικής Φιλοσοφίας & του Γιόγκα του Θοδωρή Παντουβά

από τις εκδόσεις Καρδαμίτσα

7. Ο Βίος του Ιησού του Ερνέστου Ρενάν

Εκδόσεις Αναγνωστίδης

8. Οι Μανδαίοι του Κ Καλογερόπουλου

Από την ιστοσελίδα www.wikipedia.org

***

Κέλσος ο Φιλαλήθης